Bu, adətən birdən-birə baş vermir. Hər şey çox sakit və demək olar ki, hiss olunmadan dəyişir. Əvvəlcə vaxt çatmadığı üçün bir kursu təxirə salırsınız, sonra dostlarla görüşlər azalır, çünki ailə daha vacib görünür, daha sonra isə yalnız özünüz istədiyiniz üçün nəsə etdiyiniz son anı xatırlamağın çətinləşdiyini fərq edirsiniz. Bir gün sizdən «nəyi sevirsən?» deyə soruşanda isə bir anlıq düşünürsüz və cavab olaraq özünüzün deyil, həyat yoldaşınızın və ya uşaqlarınızın sevdiklərini sadalayırsınız.
Məhz bu vəziyyət münasibətlərdə şəxsiyyətin tədricən itməsi adlanır və bu, nikahda ən geniş yayılmış, lakin ən az səsləndirilən mövzulardan biridir. Bu, açıq konfliktlər və ya böyük böhranlarla bağlı deyil, daha çox qadının yavaş-yavaş öz roluna uyğunlaşaraq öz mərkəzindən uzaqlaşması ilə bağlıdır. Hazırki məqalə sizi qorxutmaq üçün deyil, əksinə, sakitcə dayanıb baxmaq, baş verəni anlamaq və artıq qurulmuş münasibətləri dağıtmadan özünüzə necə qayıda biləcəyinizi hiss etmək üçündür.
Qadınlar niyə nikahda özlərini itirir
Bu prosesin arxasında tək bir səbəb yoxdur, əksinə bir neçə mexanizm eyni anda və çox incə şəkildə işləyir. Cəmiyyət uzun illər boyu qadının rolunu münasibətlər üzərindən müəyyənləşdirib və bu düşüncə tam yox olmayıb, sadəcə daha yumşaq formaya keçib. Qadın hələ də çox vaxt öz dəyərini başqalarına nə qədər faydalı olması ilə ölçür. Analıq isə bu prosesi daha da gücləndirir. Uşaq dünyaya gəldikdən sonra qadının beyni həqiqətən dəyişir və diqqət təbii olaraq uşağın ehtiyaclarına yönəlir, nəticədə öz ehtiyacları arxa plana keçir. Bu, normaldır, lakin bəzən bu balans geri qayıtmır. Ən vacib məqam isə odur ki, bu heç vaxt şüurlu qərar olmur. Heç kim bir gün oyanıb özündən imtina etməyə qərar vermir. Bu, hər biri məntiqli görünən kiçik güzəştlərin yığılması ilə baş verir. Və paradoks ondadır ki, bu çox vaxt sevgidən doğur. Qadın yaxşı həyat yoldaşı və ana olmaq istəyir, yaxınlarının rahatlığını özündən önə qoyur və bir müddət sonra anlayır ki, özünə yer qalmayıb.
Bu prosesi vaxtında tanımaq çox vacibdir, çünki o, adətən sakit və nəzərə çarpmadan baş verir. Əgər siz öz istəkləriniz haqqında düşünəndə çətinlik çəkirsinizsə, əhvalınız tamamilə yaxınlarınızın vəziyyətindən asılıdırsa və daxilinizdə səbəbini izah edə bilmədiyiniz yorğunluq və küskünlük varsa, bu artıq siqnaldır. Əgər sizin yalnız özünüzə aid bir vaxtınız, marağınız və ya məkanınız yoxdursa, qərar verərkən daim başqalarının fikrini gözləyirsinizsə və bəzən öz həyatınızı deyil, başqalarının həyatını yaşadığınızı hiss edirsinizsə, bu artıq sadəcə yorğunluq deyil. Bu, özünüzdən uzaqlaşdığınızın göstəricisidir.
Ən incə məqam da buradadır. Çünki qadın çox vaxt düşünür ki, özündən keçərək münasibəti qoruyur. Amma əslində yoldaşınız bir vaxtlar konkret bir insana aşiq olub, onun baxışlarına, maraqlarına, xarakterinə. Bu xüsusiyyətlər tədricən yox olduqda münasibətdə tanışlıq qalır, lakin canlılıq və maraq azalır. Digər tərəfdən, özünü itirmiş insan daxilində səssiz narazılıq yığmağa başlayır. O, çox şey verir, amma qarşılığında boşluq hiss edir. Bu isə münasibətə soyuqluq və uzaqlaşma gətirir. Ən sağlam münasibətlər iki tam insanın münasibətləridir. Yanaşı olan, amma bir-birində itən deyil.
Nikahda özünüzü qorumaq mübarizə deyil
Bu proses sürətli deyil və ideal şəkildə baş vermir, lakin o, tamamilə mümkündür. Əvvəlcə özünüzə çox sadə, amma güclü bir sual verin: mən nəyi sevirəm. Bu sualın cavabı dərhal gəlməyə bilər və bu normaldır. O zaman keçmişə baxın və sizi nə ilhamlandırdığını xatırlamağa çalışın. Sonra bu siyahıdan ən kiçik bir şeyi həyatınıza geri qaytarın. Bu, böyük dəyişiklik olmaya bilər, amma müntəzəm olmalıdır. Məhz bu kiçik addımlar şəxsiyyət hissini yenidən qurur.
Öz istəklərinizi ifadə etməyi də yavaş-yavaş öyrənin. Bu əvvəlcə qeyri-adi hiss etdirə bilər, amma bu eqoizm deyil, sadəcə dürüstlükdür. Dostlarla əlaqəni bərpa etmək, ailədən kənar sosial mühit saxlamaq da bu prosesdə çox vacibdir. Bu, münasibətə zərər vermir, əksinə onu nəfəs ala bilən edir. Və ən önəmlisi, yoldaşınızla bu barədə açıq danışmaqdır. Çox vaxt o, sizin nə hiss etdiyinizi sadəcə bilmir.
Balans eqoizm deyil
Özünüzə qayıtmağa başladığınız zaman ən böyük daxili qorxu ortaya çıxır: sanki siz artıq yaxşı həyat yoldaşı və ya ana deyilsiniz. Amma bu belə deyil. Siz sadəcə daha bütöv olmağa başlayırsınız. Öz ehtiyaclarını anlayan və onları qoruyan qadın əslində daha sağlam münasibət qurur. Uşaqlar da bunu görərək öyrənir ki, başqalarını sevməklə yanaşı, özünü də sevmək mümkündür. Bu, ziddiyyət deyil, bu, sağlamlığın əsas hissəsidir.
Nikahda özünüzü qorumaq mübarizə deyil. Bu, münasibətin təməlini qorumaqdır. İki bütöv insanın birlikdə qurduğu münasibət, birinin digərində itib getdiyi münasibətdən həmişə daha güclü və daha dayanıqlı olur. Siz seçim etmək məcburiyyətində deyilsiniz. Nə özünüzdən, nə də münasibətdən imtina etməlisiniz. Sadəcə özünüzə yavaş-yavaş geri qayıtmalısınız.
